ترمز ایمنی آسانسور

اختراع ترمز ایمنی آسانسور یا آنچه که در ایران “پاراشوت” نامیده می شود نقطه شروعی برای کاربرد آسانسور در ساختمان های بلند مرتبه محسوب می شود که عملکرد آن، مانع از سقوط آزاد کابین می شود و ایمنی و سلامت مسافرین را تضمین می کند. از زمان اختراع پاراشوت تاکنون، تحولات و ابداعات زیادی برای ایمنی هرچه بیشتر این وسیله مهم صورت گرفته است که از نوع پیشرفته آن می توان به پاراشوت با هدایت کننده انعطاف پذیر گیره ای و سیستم تدریجی (wedgematic) اشاره کرد.

اغلب ترمز های ایمنی آسانسور (پاراشوت) به شرح زیر می باشد:

الف) دو کفشک ترمز متحرک

ب) یک کفشک ترمز ثابت و یک رولر

ج)  یک کفشک ترمز ثابت و دو رولر

کفشک های ترمز به طور همزمان حرکت می کنند تا به یک یا چند قطعه مشخص متصل شوند. نیروی ترمز از طریق اصطکاک بین سطح کفشک های ترمز و ریل راهنما ایجاد می شود. طبق استاندارد شتاب کند شونده در پاراشوت های تدریجی باید بین g2/0تا g1 باشد، دلیل آن این است که شوک کمتری در اثر ترمز به کابین و مسافرین وارد می گردد. وقتی شتاب کند شونده بیشتراز g1 باشد، عمل ترمز سریع اتفاق افتاده است که در اینصورت باعث ایجاد شوک ناشی از توقف سریع کابین به مسافرین می شود. هنگامی که کمتر از g2/0 باشد نیروی کمی به ریل راهنما وارد می شود که در این صورت کابین مسافت بیشتری بر روی ریل راهنما می لغزد و حتی ممکن است به علت نا کافی بودن نیروی ترمز به کف چاهک آسانسور برخورد نماید.

منبع: راهنمای جامع آسانسور و پله برقی

حتما نگاهی به این مقالات بیندازید